Эритромицин в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению эритромицина в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка эритромицина, взаимодействие с другими лекарствами, применение эритромицина (порошок) при беременности. Инструкции: Эритромицин в мази; Эритромицин в таблетках;
Торговое название: Эритромицин
Международное название: Эритромицин
Лекарственная форма:
Лиофилизат для приготовления раствора для внутривенного введения, 100мг
Показания к применению:
Атс классификация:
D Дерматологические средства
D10 Препараты для лечения акне
D10A Местные средства для лечения акне
D10A F Противомикробные препараты для лечения акне
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Макролиды. Код АТС J01FA01
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше +25 С. Хранить в местах, недоступных для детей!
Срок хранения:
4 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Пористая масса белого цвета.

Состав эритромицина в порошке

Активное вещество эритромицина

эритромицина фосфат (в пересчете на эритромицин) - 100 мг
эритромицин фосфаты (эритромицинге шаққанда) - 100 мг

Показания к применению порошка эритромицина

  • дифтерия (в т.ч. бактерионосительство), коклюш, трахома, бруцеллез, эритразма, листериоз, скарлатина, амебная дизентерия, гонорея
  • мочеполовые инфекции у беременных, вызванные Chlamydia trachomatis
  • первичный сифилис (у пациентов с аллергией к пенициллинам)
  • тонзиллит, отит, синусит
  • холецистит
  • трахеит, бронхит, пневмония
  • инфицированные раны, пролежни, ожоги II-III ст., трофические язвы
  • предоперационная подготовка кишечника, стоматологические вмешательства, эндоскопия
  • гастропарез (в т.ч. гастропарез после операции ваготомии, диабетический гастропарез и гастропарез, связанный с прогрессирующим системным склерозом)
  • күлде (оның ішінде бактерия тасымалдаушылар), көкжөтелде, трахомада, бруцеллезде, эритразмда, листериозда, жәнсауда, амебдік дизентерияда, созда
  • жүкті әйелдерде Chlamydia trachomatis туғызған несеп-жыныс жұқпасында
  • алғашқы мерезде (пенициллинге аллергиясы бар емделушілерде)
  • тонзиллитте, отитте, синуситте
  • холециститте
  • трахеитте, бронхитте, пневмонияда
  • жұқпалы жараларда, ойылуда, II-III дәрежедегі күйікте, трофикалық ойық жарада
  • операция алдында ішекті дайындауда, стоматологиялық араласуларда, эндоскопияда
  • гастропарезде (оның ішінде ваготомияға операция жасағаннан кейінгі гастропарезде, диабеттік гастропарезде және жүйелі склероздың өршуімен байланысты гастропарезде)

Противопоказания эритромицина в порошке

  • гиперчувствительность
  • значительное снижение слуха
  • одновременный прием терфенадина или астемизола
  • период лактации
  • асқын сезімталдықта
  • естудің елеулі төмендеуі
  • терфенадинді немесе астемизолды бір мезгілде қаблыдағанда
  • лактация кезеңінде

Побочные действия порошка эритромицина

Иногда
  • тошнота, рвота, диарея, гастралгия, боль в животе, диарея, дисбактериоз
  • у новорожденных, получающих эритромицин, высока степень риска развития пилоростеноза
  • снижение слуха и/или шум в ушах (при применении в высоких дозах – более 4 г/сут, обычно обратимо)
Редко
  • кандидоз полости рта, псевдомембранозный энтероколит, нарушение функции печени, холестатическая желтуха, повышение активности «печеночных» трансаминаз, панкреатит
  • тахикардия, удлинение интервала QT на ЭКГ, мерцание и/или трепетание предсердий (у больных с удлиненным интервалом QT на ЭКГ)
  • аллергические реакции: иногда – крапивница, кожная сыпь, эозинофилия, очень редко – анафилактический шок
  • местные реакции: флебит в месте внутривенного введения
Кейде
  • жүрек айнуы, құсу, іш өтуі, гастралгия, іштің ауыруы, дисбактериоз
  • эритромицин алған жаңа туғандарда, пилоростеноздың даму қаупінің жоғары дәрежесі
  • естудің және/немесе құлақтағы шудың төмендеуі (тәулігіне 4 г-ден артық жоғары дозада қабылдаған кезде – ол әдетте қайтымды)
Сирек
  • ауыз қуысының кандидозы, жалған жарғақшалы энтероколит, бауыр қызметінің бұзылуы, холестатикалық сарғаю, «бауыр» трансаминаза беленділігінің жоғарылауы, панкреатит
  • тахикардия, ЭКГ-де QT аралығын ұзарту, жүрекшенің жыпылықтауы және/немесе лүпілдеуі (ЭКГ-де QT аралығының ұзаруы бар науқастарда)
  • аллергиялық реакциялар: кейде – есекжем, тері бөртпесі, эозинофилия, өте сирек – анафилактикалық шок
  • жергілікті реакциялар: көктамыр ішіне енгізген жердегі флебит

Особые указания к применению

При длительной терапии необходимо осуществлять контроль лабораторных показателей функции печени.
Симптомы холестатической желтухи могут развиться через несколько дней после начала терапии, однако риск повышается после 7-14 дней непрерывной терапии. Вероятность развития ототоксического эффекта выше у больных с почечной и/или печеночной недостаточностью, а также у пожилых пациентов. Некоторые устойчивые штаммы Haemophilus influenzae чувствительны к одновременному приему эритромицина и сульфаниламидов. Может помешать определению катехоламинов в моче и активности «печеночных» трансаминаз в крови (колориметрическое определение с помощью дифенилгидразина).

С осторожностью: аритмии (в анамнезе), удлинение интервала QT, желтуха (в анамнезе), печеночная и/или почечная недостаточность.

Применение при беременности
Применение препарата при беременности возможно только в тех случаях, когда предполагаемая польза для матери превышает потенциальный риск для плода.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Не было сообщений о влиянии эритромицина на управление автомобилем или работу с механизмами. Применять строго по назначению врача.
Ұзақ уақыт бойы емделген кезде бауыр қызметін зертханалық көрсеткіштерде бақылауды іске асыру керек.
Холестатикалық сарғаю белгілері емдеуді бастағаннан кейін бірнеше күннен соң дамуы мүмкін, алайда 7-14 күн үздіксіз емдегеннен кейін қауіп жоғарылай бастайды. Бүйрек және/немесе бауыр жеткіліксіздігі бар науқастарда, сондай-ақ егде емделушілерде отоуыттылық әсерінің даму мүмкіндігі жоғары. Haemophilus influenzae-нің кейбір төзімді штамдары эритромицинмен және сульфаниламидтермен бір мезгілде қабылдағанда сезімтал болады. Несепте катехоламинді және қанда «бауыр» трансаминаза белсенділігін анықтауда (дифенилгидразиннің көмегі арқылы колориметриялық анықтауда) кедергі болуы мүмкін.

Сақтықпен: аритмия (сыртартқысында), QT аралығының ұзаруында, сарғаюды (сыртартқысында), бауыр және/немесе бүйрек жеткіліксіздігінде.

Жүктілік кезінде қолдану
Жүктілік кезінде препаратты қолдану егер ана үшін күтілген пайда ұрық үшін қауіп артқан жағдада ғана қолданылуы мүмкін.

Дәрілік заттың көлік құралдарын және қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Эритромициннің автокөлікті басқаруға немесе механизмдермен жұмыс істеуге әсер етуі туралы хабарлар болған жоқ. Дәрігердің тағайындауы бойынша қолдану керек.

Дозировка и способ применения

Внутривенно медленно (в течение 3-5 мин) или капельно. Предпочтительно и более безопасно внутривенное капельное введение препарата.

Разовая доза препарата для взрослых составляет 0,2 г, суточная 0,6 г. При тяжелом течение инфекции суточная доза может быть увеличена до 1 г, тогда препарат вводится 4 раза в сутки (через каждые 6 часов). Детям от 4 мес до 18 лет в зависимости от возраста, массы тела и тяжести инфекции – по 30-50 мг/кг/сут (за 2-4 введения); детям первых 3 мес жизни – 20-40 мг/кг/сут. В случае тяжелых инфекций доза может быть удвоена.

Для внутривенного струйного введения препарат растворяют в воде для инъекций или 0,9 % растворе натрия хлорида из расчета 5 мг на 1 мл растворителя. Для внутривенного капельного введения растворяют в 0,9 % растворе натрия хлорида или 5 % растворе декстрозы до концентрации 1 мг/мл и вводят со скоростью 60-80 кап/мин. Внутривенно вводят в течение 5-6 дней (до наступления отчетливого терапевтического эффекта) с последующим переходом на пероральный прием.

При хорошей переносимости и отсутствии флебита и перифлебита курс внутривенного введения можно продлить до 2 нед (не более). При почечной недостаточности отсутствует необходимость коррекции дозы препарата.
Көктамыр ішіне баяу (3-5 мин бойы) немесе тамшылатып енгізу. Препаратты көктамыр ішіне тамшылатып енгізген қауіпсіз әрі дұрыс деп саналады. Ересектер үшін препараттың бір реттік дозасы 0,2 г, тәулітік 0,6 г құрайды. Жұқпа ауыр түрде болған кезде тәуліктік доза 1 г-ге дейін арттырылуы мүмкін, онда препарат тәулігіне 4 рет (әр 6 сағат сайын) енгізіледі. 4 айдан 18 жасқа дейінгі балаларға жасына, дене салмағына және жұқпаның ауырлығына байланысты – дене салмағының әр келісіне шаққанда тәулігіне 30-50 мг (2-4 енгізуге); 3 айлық балаларға - дене салмағының әр келісіне шаққанда тәулігіне 20-40 мг. Жұқпа ауыр түрде болған жағдайда дозаның екі еселенуі мүмкін.

Көктамыр ішіне сорғалатып енгізу үшін препаратты инъекцияға арналған суда немесе 1 мл еріткіште 5 мг есебінен натрий хлоридінің 0,9 % ерітіндісінде сұйылтады. Көктамыр ішіне тамшылатып енгізу үшін натрий хлоридінің 0,9 % ерітіндісінде немесе декстрозаның 5 % ерітіндісінде 1 мг/мл қанығу деңгейіне дейін сұйылтады және минутына 60-80 тамшы жылдамдықпен енгізеді. Көктамыр ішіне 5-6 күн бойы (емдік әсері толық жазылғанға дейін) енгізіледі, ары қарай ішке қабылдауға ауыстырады. Жақсы көтере алған кезде және флебит пен перифлебит болмаған кезде көктамыр ішіне енгізу курсы 2 аптаға дейін (одан көп емес) ұзартылуы мүмкін. Бүйрек жеткіліксіздігі кезінде препараттың дозасын түзетудің қажеті жоқ.

Взаимодействие с лекарствами

Снижает бактерицидное действие бета-лактамных антибиотиков (пенициллины, цефалоспорины, карбопенемы). Повышает концентрацию теофиллина. Внутривенное введение эритромицина усиливает действие этанола (ускорение опорожения желудка и снижение продолжительности действия этанолдегидрогеназы в слизистой оболочке желудка). Усиливает нефротоксичность циклоспорина (особенно у больных с сопутствующей почечной недостаточностью). Снижает клиренс триазолама и мидазолама, в связи с чем может усиливать фармакологические эффекты бензодиазепинов.

Замедляет элиминацию (усиливает эффект) метилпреднизолона, фелодипина и антикоагулянтов кумаринового ряда. При совместном назначении с ловастатином повышается риск рабдомиолиза. Повышает биодоступность дигоксина. Снижает эффективность гормональной контрацепции. Лекарственные средства, блокирующие канальцевую секрецию, удлиняют период полувыведения эритромицина.

При одновременном приеме с лекарственными средствами, метаболизм которых осуществляется в печени (карбамазепин, вальпроевая кислота, гексобарбитал, фенитоин, алфентанил, дизопирамид, ловастатин, бромокриптин), может повышаться концентрация этих лекарственных средств в плазме (является ингибитором микросомальных ферментов печени).

При одновременном приеме с терфенадином или астемизолом возможно развитие аритмии (мерцание и трепетание желудочков, желудочковая тахикардия, вплоть до смертельного исхода), с дигидроэрготамином или негидрированными алкалоидами спорыньи – сужение сосудов до спазма, дизестезии. Несовместим с линкомицином, клиндамицином и хлорамфениколом (антагонизм).
Бета-лактамды антибиотиктердің (пенициллиндердің, цефалоспориндердің, карбопенемдердің) бактерицидті әсерін төмендетеді. Теофиллиннің қанығу деңгейін жоғарылатады. Эритромицинді көктамыр ішіне енгізу этанолдың әсерін күшейтеді (асқазанның босауын жылдамдатады және асқазанның шырышты қабығында этанолдегидрогеназаның ұзақ әсер етуін төмендетеді). Циклоспориннің нефроуыттылығын күшейтеді (әсіресе бүйрек жеткіліксіздігі қатар жүрген науқастарда). Триазоламның және мидазоламның клиренсін төмендетеді, осыған байланысты бензодиазепиннің фармакологиялық әсері күшеюі мүмкін.

Метилпреднизолонның, фелодипиннің және кумарин қатарындағы антикоагулянттардың шығуын баяулатады (әсерін күшейтеді). Ловастатинмен бірге тағайындаған кезде рабдомиолиздің қаупі жоғарылайды. Дигоксиннің биожетімділігі жоғарылатады. Гормональді қанығу деңгейінің әсерін төмендетеді. Өзекшелік сөліністерді бөгейтін дәрілік заттар эритромициннің жартылай шығарылу кезеңін ұзартады. Метаболизмін бауырда жүзеге асыратын (карбамазепин, вальпрой қышқылы, гексобарбитал, фенитоин, алфентанил, дизопирамид, ловастатин, бромокриптин) дәрілік заттарды бір мезгілде қабылдауған кезде плазмада бұл дәрілік заттардың қанығу деңгейі жоғарылауы мүмкін (бауырда микросомальді ферменттердің тежегіші болып табылады).

Терфенадинмен немесе астемизолмен бір мезгілде қабылдау аритмияның дамуы (жүрекшенің жыпылықтауы және лүпілдеуі, қарыншалық тахикардия, өлім шығынына дейін), дигидроэрготаминмен немесе гидрирленбеген алкалоидты қаттауышпен – түйілуге, дизестезияға дейін тамырлардың тарылуы мүмкін. Линкомицинмен, клиндамицинмен және хлорамфениколмен (антагонизммен) үйлесімсіз.

Передозировка эритромициным в порошке

Симптомы: тошнота, диарея, дискомфорт в области желудка; головокружение (особенно у больных с печеночной или почечной недостаточностью); нарушение функции печени, вплоть до острой печеночной недостаточности, редко – нарушение слуха.

Лечение: тщательный контроль за состоянием дыхательной системы (при необходимости – проведение искусственной вентиляции легких), кислотно-основным состоянием и электролитного обмена, ЭКГ. Необходимо проводить симптоматическую терапию. Гемодиализ, перитонеальный диализ и форсированный диурез неэффективны.
Белгілері: жүрек айнуы, іш өтуі, асқазан маңының жайсыздығы; бас айналуы (әсіресе бауыр немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар науқастарда); жедел бауыр жеткіліксіздігіне дейін бауыр қызметінің бұзылуы, сирек – естудің бұзылуы.

Емдеу: тыныс алу жүйесін (қажет болған кезде – өкпені жасанды жолмен желдетуді жүргізу), қышқылды-негіздік жағдайды және электролиттік алмасуды, ЭКГ-ні мұқият бақылау керек. Белгілеріне қарай ем жүргізу керек. Гемодиализ, перитонеальді диализ және жеделдетілген диурез тиімсіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Время достижения максимальной концентрации после внутривенного введения – 20 мин. Связь с белками плазмы – 70-90 %. Биодоступность – 30-65 %. В организме распределяется неравномерно. В больших количествах накапливается в печени, селезенке, почках. В желчи и моче концентрация в десятки раз превышает таковую в плазме. Хорошо проникает в ткани легких, лимфатических узлов, экссудат среднего уха, секрет предстательной железы, сперму, плевральную полость, асцитическую и синовиальную жидкости. В молоке кормящих женщин содержится 50 % от концентрации в плазме. Плохо проникает через гемато-энцефалический барьер, в спинномозговую жидкость (концентрация составляет 10 % от концентрации препарата в плазме). При воспалительных процессах в оболочках мозга их проницаемость для эритромицина несколько возрастает.

Как и другие макролиды, эритромицин способен проникать внутрь клеток, в том числе и в клетки иммунной системы, создавая при этом очень высокие внутриклеточные концентрации: концентрации антибиотика в альвеолярных макрофагах в 9-23 раза, а в нейтрофилах в 4-24 раза превышают его уровни в экстрацеллюлярной жидкости. Однако, внутриклеточные концентрации эритромицина нестабильны, и после отмены препарата они довольно быстро снижаются. Проникают через планцентарный барьер и поступает в кровь плода, где его содержание достигает 5-20 % от содержания в плазме матери.

При внутривенном введении препарата новорожденным высокие концентрации его в крови (в среднем около 13 мкг/мл) поддерживается более длительно, чем у детей более старшего возраста. Процесс снижения концентрации имеет отчетливый двухфазный характер: в первые 2 часа она снижается значительно быстрее, чем в последующие 10 часов.

Метаболизируется в печени (более 90 %), частично с образованием неактивных метаболитов. В метаболизе препарата участвуют изоферменты CYP3A4, CYP3A5 и CYP3А7, ингибитором которых он является. Период полувыведения – 1,4-2 ч, при анурии – 4-6 ч. Выведение с желчью – 20-30 % в неизменном виде, почками (в неизменном виде) после внутривенного введения – 12-15 %.
Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін ең жоғарғы қанығу деңгейінің жету уақыты – 20 минут. Плазма ақуыздарымен байланысуы – 70-90 %. Биожетімділігі – 30-65 %. Организмде біркелкі таралмайды. Көптеген мөлшерде бауырда, көк баурыда, бүйректе жинақталады. Өттегі және несептегі қанығу деңгейі плазмадағыдан ондаған есе жоғары болады. Өкпе тіндеріне, лимфатикалық түйінге, ортаңғы құлақ жалқығына, қуықасты безінің сөлінісіне, плевралық қуысқа, асцитикалық және синовиальді сұйықтыққа жақсы өтеді. Бала емізетін әйелдердің сүтінде плазмадағы қанығу деңгейінің 50 % болады. Гемато-энцефалиялық кедергі, жұлын сұйықтығы арқылы нашар өтеді (қанығу деңгейі плазмадағы препараттың қанығу деңгейінен 10 % құрайды). Қабыну үдерісі кезінде ми қабықтарының өткізгіштігі эритромицин үшін біршама өседі.

Басқадай макролидтер сияқты, эритромицин жасуша ішіне, оның ішінде иммунды жүйе жасушаларына өтуге қабілетті, осылайша өте жоғары жасушаішілік қанығу деңгейін туғыза отырып: экстрацеллюлярлық сұйықтықта оның деңгейін альвеолярлық макрофагтардағы антибиотиктердің қанығу деңгейін 9-23 есеге, ал нейтрофильдерде 4-24 есеге арттырады. Алайда, эритромициннің жасушаішілік қанығу деңгейі тұрақсыз және препаратты қабылдауды тоқтатқаннан кейін жылдам төмендейді. Планцентарлық кедергі арқылы өтеді және ұрық қанына түседі, оның құрамы ана плазмасының құрамындағысынан 5-20 % жетеді.

Жаңа туғандарға препаратты көктамыр ішіне енгізген кезде одан үлкен жастағы балаларға қарағанда оның қанында жоғары қанығу деңгейі ұзақ уақытқа созылады (орташа 13 мкг/мл жуық). Қанығу деңгейінің төмендеу үдерісі айқын екі фазалы сипаты бар: алғашқы 2 сағатта, кейінгі 10 сағатқа қарағанда ол елеулі жылдам төмендейді.

Бауырда (90 % көбі), біртіндеп белсенді емес метаболиттерді түзей отырып метаболизденеді. Препараттың метаболизіне CYP3A4, CYP3A5 және CYP3А7 изоферменттері қатысады, ол тежегіш болып табылады. Жартылай шығарылу кезеңі – 1,4-2 с, анурия кезінде – 4-6 с. Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін өтпен – 20-30 % өзгермеген түрде, бүйрекпен (өзгермеген түрде) – 12-15 % шығады.

Фармакодинамика

Бактериостатический антибиотик из группы макролидов, обратимо связывается с 50S субъединицей рибосом, что нарушает образование пептидных связей между молекулами аминокислот и блокирует синтез белков микроорганизмов (не влияет на синтез нуклеиновых кислот). При применении в высоких дозах в зависимости от вида возбудителя может проявлять бактерицидное действие. К чувствительным относятся микроорганизмы, рост которых задерживается при концентрации антибиотика менее 0,5 мг/л, умеренно чувствительным – 1-6 мг/л, устойчивым – 6-8 мг/л.

Спектр действия включает:

грамположительные микроорганизмы: Staphylococcus spp., продуцирующие и не продуцирующие пенициллиназу, в т.ч. Staphylococcus aureus; Streptococcus spp. (в т.ч. Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes), альфа-гемолитический стрептококк (группы Viridans), Bacillus anthracis, Corynebacterium diphtheriae, Corynebacterium minutissimum;

грамотрицательные микроорганизмы: Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Campylobacter jejuni, Bordetella pertussis, Brucella spp., Legionella spp., в т.ч. Legionella pneumophila и др. микроорганизмы: Mycoplasma spp. (в т.ч. Mycoplasma pneumoniae), Chlamydia spp. (в т.ч. Chlamydia trachomatis), Treponema spp., Rickettsia spp., Entamoeba histolytica, Listeria monocytogenes.

К препарату устойчивы грамотрицательные палочки: Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, а также Shigella spp., Salmonella spp., Bacteroides fragilis, Enterobacter spp. и др.
50S рибосом суббірлігімен қайтымды байланысатын макролидтер тобындағы бактериостатикалық антибиотик, ол аминқышқылы молекулалары аралығының пептидті байланысуының түзілуін бұзады және микроорганизмдердің ақуыз синтезін бөгейді (нуклейн қышқылының синтезіне әсер етпейді). Жоғары дозада қолданған кезде қоздырғыштың түріне байланысты бактерицидті әсер байқатуы мүмкін. Сезімтал микроорганизмдерге мыналар жатады, антибиотиктердің қанығу деңгейі 0,5 мг/л аз болса олардың өсуі тоқтайды, 1-6 мг/л болса – орташа сезімталдық орын алады, 6-8 мг/л болса төзімділік пайда болады.

Әсер ету көрінісіне мыналар жатады:

грамоң микроорганизмдер: Staphylococcus spp., пенициллиназаны өндіретін және өндірмейтіндер, оның ішінде Staphylococcus aureus; Streptococcus spp. (оның ішінде Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes), альфа-гемолитикалық стрептококк (Viridans тобы), Bacillus anthracis, Corynebacterium diphtheriae, Corynebacterium minutissimum;

грамтеріс микроорганизмдер: Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Campylobacter jejuni, Bordetella pertussis, Brucella spp., Legionella spp., оның ішінде Legionella pneumophila және басқадай микроорганизмдер: Mycoplasma spp. (оның ішінде Mycoplasma pneumoniae), Chlamydia spp. (оның ішінде Chlamydia trachomatis), Treponema spp., Rickettsia spp., Entamoeba histolytica, Listeria monocytogenes.

Препаратқа төзімтал грамтеріс таяқшалар: Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, сондай-ақ Shigella spp., Salmonella spp., Bacteroides fragilis, Enterobacter spp. және басқалар.

Упаковка и форма выпуска

Лиофилизат для приготовления раствора для внутривенного введения 100 мг во флаконах вместимостью 10 мл. 50 флаконов вместе с инструкциями по медицинскому применению в картонной коробке.
Сыйымдылығы 10 мл құтыда көктамыр ішіне енгізу үшін ерітінді дайындауға арналған 100 мг лиофилизат. 50 құты медицинада қолданылуы жөніндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынған.