Эритромицин в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению эритромицина в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток эритромицина, взаимодействие с другими лекарствами, применение эритромицина (таблетки) при беременности. Инструкции: Эритромицин в мази; Эритромицин в порошке;
Торговое название: Эритромицин
Международное название: Эритромицин
Лекарственная форма:
Таблетки, покрытые кишечнорастворимой оболочкой, 200 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
D Дерматологические средства
D10 Препараты для лечения акне
D10A Местные средства для лечения акне
D10A F Противомикробные препараты для лечения акне
Фарм. группа:
Антибактериальные средства для системного исспользования. Макролиды, линкозамиды и стрептограмины. Макролиды. Эритромицин. Код АТX: J01FA01
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 25 0С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки круглой формы, с двояковыпуклой поверхностью, покрытые оболочкой белого цвета с допустимым кремовым оттенком, без пятен, дефектов и трещин.

Состав эритромицина в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество эритромицина

эритромицин 200 мг
200 мг эритромицин

Вспомогательные вещества в эритромицине

крахмал рисовый, натрия карбоксиметилкрахмал, желатин, полисорбат 80, тальк, магния стеарат, крахмал картофельный, состав оболочки: эудрагит L 30 D 55 (полиакриловая смола), триэтилцитрат, тальк
күріш крахмалы, натрий карбоксиметилкрахмалы, желатин, полисорбат 80, тальк, магний стеараты, картоп крахмалы, қабықтың құрамы: эудрагит L 30 D 55 (полиакрил шайыры), триэтилцитрат, тальк

Показания к применению таблеток эритромицина

Инфекционные заболевания вызванные чувствительными микроорганизмами:

инфекции верхних дыхательных путей – тонзиллит, паратонзиллярный абсцесс, фарингит, ларингит, синусит, вторичная бактериальная инфекция на фоне гриппа или простуды

инфекции нижних дыхательных путей – трахеит, острый бронхит или обострение хронического бронхита, пневмония (долевая, бронхопневмония, атипичная пневмония), бронхоэктазы, легионеллез

инфекции среднего и наружного уха

инфекции полости рта – гингивит, ангина Симановского-Плаута-Венсана

инфекции глаза – блефарит

инфекции кожи и мягких тканей

инфекции пищеварительного тракта

профилактика инфекционных осложнений при лечебных и диагностических процедурах (в т.ч. предоперационная подготовка кишечника, стоматологические вмешательства, эндоскопия, у больных с пороками сердца)

другие инфекции: остеомиелит, уретрит, гонорея, ранний сифилис, венерическая лимфогранулема, дифтерия, скарлатина
Сезімтал микроорганизмдер туғызған жұқпалы ауруларда:
  • жоғарғы тыныс жолдарының жұқпалары – тонзиллит, паратонзиллярлы абсцесс, фарингит, ларингит, синусит, тұмау немесе суық тию аясындағы салдарлы бактериялық жұқпа
  • төменгі тыныс жолдарының жұқпалары – трахеит, жедел бронхит немесе созылмалы бронхиттің өршуі, пневмония (бөліктік, бронхопневмония, атипті пневмония), бронхоэктазалар, легионеллез
  • ортаңғы және сыртқы құлақ жұқпалары
  • ауыз қуысының жұқпалары – гингивит, Симановский-Плаут-Венсан баспасы
  • көз жұқпасы – блефарит
  • терінің және жұмсақ тіндердің жұқпалары
  • ас қорыту жолының жұқпалары
  • емдік және диагностикалық емшаралар кезіндегі жұқпалы асқынулардың алдын алу (соның ішінде операция алдында ішекті даярлау, стоматологиялық араласулар, эндоскопия, жүрек ақаулары бар науқастарда)
  • басқа жұқпалар: остеомиелит, уретрит, соз, ерте мерез, венерологиялық лимфогранулема, дифтерия, жәншау

Противопоказания эритромицина в таблетках

  • повышенная чувствительность к эритромицину, другим макролидам или другим компонентам препарата
  • одновременный прием астемизола, терфенадина, цизаприда, пимозида, эрготамина или дигидроэрготамина
  • детский возраст до 6 лет
  • значительное снижение слуха
С осторожностью:
аритмии (в анамнезе), удлинение интервала QT, желтуха (в анамнезе), печеночная и/или почечная недостаточность
  • эритромицинге, басқа макролидтерге немесе препараттың өзге компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • астемизол, терфенадин, цизаприд, пимозид, эрготамин немесе дигидроэрготаминді бір мезгілде қабылдау
  • 6 жасқа дейінгі балаларға
  • есту қабілетінің едәуір төмендеуі
Сақтықпен:
  • аритмиялар (сыртартқыдағы), QT аралығының ұзаруы, сарғаю (сыртартқыдағы), бауыр және/немесе бүйрек жеткіліксіздігі

Побочные действия таблеток эритромицина

часто (≥1% - <10%)
  • нарушения функции ЖКТ (чаще всего при приеме больших доз препарата): боль в животе, тошнота, рвота, метеоризм, мягкий стул или понос
нечасто ( ≥ 0,1% - <1%)
  • повышение активности „печеночных” трансаминаз
редко ( ≥ 0,01% - <0,1%)
  • кожные аллергические реакции (крапивница, кожная сыпь)
  • внутрипеченочный холестаз, холестатическая желтуха - при длительной терапии (2-3 недели)
очень редко (< 0,01%)
  • агранулоцитоз
  • анафилаксический шок
  • многоформная эритема, токсико-колликвационный некроз эпидермиса, синдром Стивенс-Джонсона
  • спастико-гипертрофический пилоростеноз у детей
  • гепатит, гепатомегалия, печеночная недостаточность
  • панкреатит
  • псевдомембранозный колит
  • паренхиматозный нефрит
  • головокружение, состояние спутанности сознания, галлюцинации
единичные случаи
  • аритмия (желудочковая тахикардия, расстройства типа torsades de pointes), сердцебиение, боли в области грудной клетки
  • шум в ушах, глухота (особенно при применении высоких доз препарата или у пациентов с печеночной и почечной недостаточностью, обычно нарушения слуха исчезают после отмены препарата)
  • инфекции, вызванными устойчивыми к препарату бактериями или грибами (во время длительного или повторного курса лечения)
У некоторых пациентов во время применения препарата Эритромицин могут возникнуть другие побочные действия. В случае появления любых из вышеперечисленных или других нежелательных явлений, не указанных в этой инструкции, необходимо сообщить о них врачу.
жиі (≥1% - <10%)
  • АІЖ функциясының бұзылулары (бәрінен жиірек препараттың үлкен дозаларын қабылдағанда): іштің ауыруы, жүрек айну, құсу, метеоризм, жұмсақ нәжіс немесе іш өту
жиі емес ( ≥ 0,1% - <1%)
  • «бауыр» трансаминазалары белсенділігінің жоғарылауы
сирек ( ≥ 0,01% - <0,1%)
  • терінің аллергиялық реакциялары (есекжем, тері бөртпесі)
  • бауырішілік холестаз, холестаздық сарғаю – ұзақ уақыт емдеуде (2-3 апта)
Өте сирек (< 0,01%)
  • агранулоцитоз
  • анафилактикалық шок
  • көп түрлі эритема, эпидермистің уытты-колликвациялық некрозы, Стивенс-Джонсон синдромы
  • балалардағы спастика-гипертрофиялық пилоростеноз
  • гепатит, гепатомегалия, бауыр жеткіліксіздігі
  • панкреатит
  • жалған жарғақшалы колит
  • паренхиматозды нефрит
  • бас айналу, сананың шатасу ахуалы, елестеулер
бірлі-жарым жағдайлар
  • аритмия (қарыншалық тахикардия, torsades de pointes типті бұзылыстар), жүрек қағу, кеуде қуысы аумағындағы ауыру
  • құлақтың шуылдауы, кереңдік (әсіресе, препараттың жоғары дозаларын қолданғанда немесе бауыр және бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілерде, әдетте, есту бұзылулары препаратты тоқтатқаннан кейін жоғалады)
  • препаратқа төзімді бактериялар немесе зеңдер туғызған жұқпалар (ұзаққа созылатын немесе қайталанған емдеу курсы кезінде)
Кейбір емделушілерде Эритромицин препаратын қолдану кезінде өзге де жағымсыз әсерлер пайда болуы мүмкін. Кез келген жоғарыда аталған немесе осы нұсқаулықта көрсетілмеген басқа да қолайсыз құбылыстар пайда болған жағдайда олар жөнінде дәрігерге хабарлау қажет.

Особые указания к применению

Перед тем как начать лечением эритромицином, необходимо определить чувствительность выделенного возбудителя. Лечение может быть начато до получения результата чувствительности микроорганизма. После получения антибиотикограммы может появиться необходимость замены препарата.

Перед применением лекарственного средства Эритромицин у пациента следует собрать подробный аллергологический анамнез, в том числе касающийся реакции повышенной чувствительности к эритромицину и другим макролидам. Если в связи с применением лекарственного средства Эритромицин возникнет реакция повышенной чувствительности, следует немедленно прекратить его прием и начать симптоматическое лечение.

Эритромицин следует осторожно назначать пациентам с нарушениями функции печени или принимающим одновременно препараты, которые могут оказывать гепатотоксическое действие. Во время продолжительного лечения эритромицином, показано проведение функциональных проб печени.

Эритромицин, назначаемый беременным женщинам, болеющим сифилисом, не достигает у плода терапевтических концентраций, поэтому сразу после рождения ребенка ему рекомендуется назначать пенициллин.

Эритромицин, применяемый у пациентов страдающих Myasthenia gravis, может усиливать симптомы заболевания.

Антибиотики широкого антибактериального спектра действия (например макролиды, полусинтетические пенициллины, цефалоспорины) иногда могут вызвать псевдомембранозный колит. Нарушение нормальной бактериальной флоры в кишечнике способствует развитию палочки Clostridium difficile, токсины которой вызывают клинические симптомы псевдомембранозного колита. Поэтому пациенты, у которых во время лечения антибиотиком или сразу же после его прекращения появился понос, должны обратиться к врачу и не заниматься самолечением. Если подтвердится диагноз псевдомембранозного колита, необходимо немедленно прекратить прием антибиотика и начать соответствующее лечение. В более легких случаях обычно достаточно отмены препарата, в более тяжелых - необходимо назначение внутрь метронидазола или ванкомицина. Противопоказан прием препаратов, тормозящих перистальтику кишечника или других средств, обладающих закрепляющим действием.

Длительное применение антибиотиков может привести к чрезмерному развитию устойчивых бактерий и грибов. В случае появления новых грибковых или бактериальных инфекций во время лечения Эритромицином, следует немедленно прекратить прием антибиотика и начать соответствующее лечение.
У тяжелобольных, принимающих одновременно эритромицин и ловастатин, наблюдались случаи рабдомиолиза (некроз поперечно-полосатых мышц).

Эритромицин может искажать результат определения уровня катехоламинов в моче, проведенного флюорометрическим методом.

Беременность и лактация
Эритромицин проходит через плацентарный барьер и проникает в материнское молоко. Препарат может назначаться беременным и кормящим грудью женщинам только в случае крайней необходимости.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Отсутствуют данные о влиянии препарата на способность управлять автотранспортом и обслуживать механические устройства, но учитывая возможность развития таких побочных эффектов как головокружение, галлюцинации, в период приема препарата необходимо соблюдать осторожность.
Эритромицинмен емдеуді бастамас бұрын бөлінген қоздырғыштың сезімталдығын анықтау қажет. Емдеуді микроорганизм сезімталдығының нәтижесін алғанша бастауға болады. Антибиотикограмма алынған соң препаратты ауыстыру қажеттілігі туындауы мүмкін.

Емделушіде Эритромицин дәрілік затын қолданар алдында толық аллергологиялық, соның ішінде эритромицинге және басқа макролидтерге жоғары сезімталдық реакциясына қатысты сыртартқы жинаған жөн. Егер Эритромицин дәрілік затын қолданумен байланысты жоғары сезімталдық реакциясы пайда болса, оны қабылдауды дереу тоқтатып, симптоматикалық емдеуді бастау керек.

Эритромицин бауыр функциясы бұзылған немесе гепатоуытты әсер етуі мүмкін препараттарды бір мезгілде қабылдайтын емделушілерге абайлап тағайындалу керек. Эритромицинмен ұзақ уақыт емделу кезінде бауырдың функционалдық сынамаларын жасау көрсетілген.

Мерезбен ауыратын жүкті әйелдерге тағайындалған Эритромицин ұрықта емдік концентрацияларына жетпейді, сондықтан сәби туғаннан кейін бірден оған пенициллин тағайындау ұсынылады.

Myasthenia gravis зардап шегетін емделушілерде қолданылатын Эритромицин ауру симптомдарын күшейтуі мүмкін.

Бактерияға қарсы әсер ету ауқымы кең антибиотиктер (мысалы, макролидтер, жартылай синтетикалық пенициллиндер, цефалоспориндер) кейде жалған жарғақшалы колит туғызуы мүмкін. Ішектегі қалыпты бактериялық флораның бұзылуы токсиндері жалған жарғақшалы колиттің клиникалық симптомдарын туғызатын Clostridium difficile таяқшасының дамуына ықпал етеді. Сондықтан антибиотикпен емделу кезінде немесе оны тоқтатқаннан кейін бірден іші өтетін емделушілер дәрігерге қаралуы және өзін-өзі емдеумен айналыспауы тиіс. Егер жалған жарғақшалы колит диагнозы расталса, антибиотик қабылдауды дереу тоқтатып, тиісінше емдеуді бастау қажет. Одан да жеңіл жағдайларда, әдетте, препаратты тоқтату жеткілікті, аса ауыр жағдайларда метронидазол немесе ванкомицинді ішке тағайындау қажет. Ішек перистальтикасын тежейтін препараттарды немесе бекіткіш әсерге ие басқа дәрілерді қабылдау қарсы көрсетілімді.

Антибиотиктерді ұзақ уақыт қолдану төзімді бактериялар мен зеңдердің шектен тыс дамуына әкелуі мүмкін. Эритромицинмен емделу кезінде жаңа зеңдік немесе бактериялық жұқпалар пайда болған жағдайда антибиотик қабылдауды дереу тоқтатып, тиісінше емдеуді бастау керек.

Эритромицин мен ловастатинді бір мезгілде қабылдайтын ауыр науқастарда рабдомиолиз жағдайлары (көлденең-жолақты бұлшықеттердің некрозы) байқалды.

Эритромицин флюорометриялық әдіспен жүргізілген несептегі катехоламиндер деңгейін анықтау нәтижесін бұрмалауы мүмкін.

Жүктілік және лактация
Эритромицин плаценталық бөгет арқылы өтіп, ана сүтіне енеді. Препаратты жүкті және бала емізетін әйелдерге аса қажет болған жағдайда ғана тағайындауға болады.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Препараттың автокөлік басқару және механикалық құрылғылар қызметін көрсету қабілетіне ықпал етуі туралы деректер жоқ, бірақ бас айналу, елестеулер сияқты жағымсыз әсерлердің дамуы мүмкін екенін ескеріп, препарат қабылдау кезінде сақ болу қажет.

Дозировка и способ применения

Режим дозирования зависит от тяжести инфекции, чувствительности возбудителя инфекции, состояния пациента, возраста и массы тела. Таблетки можно применять до или во время еды, запивая небольшим количеством кипяченной охлажденной воды.

Взрослые и дети старше 8 лет
Обычно применяют от 1 г до 2 г в сутки, разделенных на несколько приемов. При тяжелых инфекциях дозу можно увеличить до 4 г в сутки.

Дети в возрасте от 6 до 8 лет
Обычно применяют в дозе 30-50 мг/кг массы тела в сутки в 2-4 приема. При тяжелых инфекциях дозу можно увеличить в два раза и применять каждые 6 часов. Лекарственный препарат Эритромицин в форме таблеток, может применяться у детей страше 6 лет, при условии, что они в состоянии проглотить таблетку.

Пациенты пожилого возраста
Не требуется изменение дозировки. Однако рекомендуется соблюдать осторожность, в связи с частыми нарушениями функции печени или желчных путей, имеющимися в этой возрастной группе.

Продолжительность лечения
Зависит от тяжести и вида инфекции. Эритромицин необходимо применять еще как минимум 2-3 дня после исчезновения симптомов. При инфекциях, вызванных стрептококками группы А, лечение должно продолжаться как минимум 10 дней.

В случае пропуска приема дозы препарата Эритромицин
Если препарат не был принят в точно назначенное время, необходимо его принять как можно быстрее (если времени до очередного приема препарата еще достаточно много) или продолжать прием препарата согласно назначениям врача. Нельзя принимать двойную дозу с целью восполнения пропущенной.
Дозалау режимі жұқпаның ауырлығына, жұқпа қоздырғышының сезімталдығына, емделушінің жай-күйіне, жасы мен дене салмағына байланысты. Таблеткаларды ас ішуге дейін немесе тамақтану кезінде суытылған қайнаған судың аздаған мөлшерімен ішіп қолдануға болады.

Ересектер мен 8 жастан асқан балалар
Әдетте бірнеше қабылдауға бөліп, тәулігіне 1 г-ден 2 г дейін қолданылады. Ауыр жұқпаларда дозаны тәулігіне 4 г дейін арттыруға болады.

6-дан 8 жасқа дейінгі балалар
Әдетте тәулігіне 2-4 қабылданатын дене салмағына 30-40 мг/кг дозада қолданылады. Ауыр жұқпаларда дозаны екі есе арттырып, әр 6 сағат сайын қолдануға болады. Эритромицин таблеткалар түріндегі дәрілік препаратын, олар таблетканы жұта алатын жағдайда болса, 6 жастан асқан балаларда қолдануға болады.

Егде жастағы емделушілер
Дозалануын өзгерту қажет емес. Алайда осы жас тобында болатын бауыр немесе өт жолдары функциясының жиі бұзылуымен байланысты, сақтық шарасын қадағалау ұсынылады.

Емдеу ұзақтығы
Жұқпаның ауырлығы мен түріне байланысты. Эритромицинді симптомдар жоғалғаннан кейін кем дегенде тағы 2-3 күн қолдану қажет. А тобы стрептококтарынан туындаған жұқпаларда емдеу кемінде 10 күн жалғастырылуы тиіс.

Эритромицин препаратының дозасын қабылдауды өткізіп алған жағдайда
Егер препарат дәл тағайындалған уақытта қабылданбаса, оны мүмкіндігінше тезірек қабылдау (егер препаратты кезекті қабылдауға дейін әлі жеткілікті көп уақыт болса) немесе препаратты дәрігердің тағайындауларына сай қабылдауды жалғастыру қажет.

Өткізіп алғанның орнын толтыру мақсатында қосарлы доза қабылдауға болмайды.

Взаимодействие с лекарствами

Необходимо сообщить врачу обо всех принимаемых в последнее время препаратах, даже тех, которые отпускаются без рецепта.

Биотрансформация эритромицина происходит главным образом в печени с участием системы монооксигеназ, зависимых от цитохрома Р-450. Эритромицин (ферментный ингибитор) снижает активность ферментов и в результате может изменить метаболизм препаратов, принимаемых одновременно с ним, например мизоластина, бромкриптина, гексобарбитала, мидазолама, такролимуса, триазолама, вальпроевой кислоты, рифабутина, зопиклона.

Эритромицин, воздействуя на активность цитохрома Р-450, вступает в фармакокинетическое взаимодействие с перечисленными ниже препаратами:
  • с теофиллином, способствует повышению его концентрации в сыворотке, что приводит к повышению его токсичности; в случае одновременного приема обоих препаратов, необходимо снизить дозу теофиллина и проконтролировать его уровень в сыворотке
  • с дигоксином, повышает его абсорбцию и концентрацию в сыворотке
  • с циклоспорином, повышает его концентрацию и усиливает его нефротоксичность
  • с карбамазепином, эритромицин способен снижать его печеночный метаболизм. В случае одновременного приема обоих препаратов может оказаться необходимым снижение дозы карбамазепина до 50%
  • с фенитоином, альфентанилом, метилпреднизолом или бензодиазепинами, может усиливать их токсичность
  • с антиаритмическими препаратами I группы (дизопирамид, хинидин, прокаинамид), во время одновременного лечения с эритромицином может развиться удлинение интервала QT и опасность возникновения желудочковой тахикардии
  • с цизапридом, приводит к повышению концентрации цизаприда в сыворотке крови, что может привести к удлинению интервала QT на ЭКГ и развитию нарушений желудочкового сердечного ритма
  • с терфенадином и астемизолом, повышает их уровень в крови, что может быть причиной тяжелых нарушений сердечного ритма.
Кроме того, одновременный прием Эритромицина с:
  • пероральными контрацептивными средствами, уменьшает их эффективность и увеличивает риск развития гепатотоксичности
  • препаратами, снижающими свертываемость крови (например, варфарином, аценокумаролом), особенно у пациентов пожилого возраста, может удлинить протромбиновое время и повысить риск возникновения кровотечения. При одновременном приеме Эритромицина с другими препаратами, уменьшающими свертываемость крови, необходимо регулярно контролировать протромбиновое время
  • эрготамином или дигидроэрготамином, может привести к острой токсичности, проявляющейся спазмом кровеносных сосудов
  • эритромицин, применяемый вместе с колхицином, может повышать его токсичность
Соңғы уақытта қабылдап жүрген, тіпті рецептісіз босатылатын барлық препараттар туралы дәрігерге хабарлау қажет.

Эритромицин биоөзгерісі, ең алдымен, бауырда Р-450 цитохромына тәуелді монооксигеназа жүйесінің қатысуымен жүреді. Эритромицин (ферменттік тежегіші) ферменттер белсенділігін төмендетеді, нәтижесінде бір мезгілде қабылданатын препараттардың, мысалы, мизоластин, бромкриптин, гексобарбитал, мидазолам, такролимус, триазолам, вальпрой қышқылы, рифабутин, зопиклон метаболизмін өзгертуі мүмкін.

Эритромицин, Р-450 цитохромының белсенділігіне әсер етіп, төменде аталатын препараттармен фармакокинетикалық өзара әрекеттесуге түседі:
  • теофиллинмен, оның сарысудағы концентрациясының жоғарылауына ықпал етеді, бұл оның уыттылығының артуына алып келеді; екі препаратты да бір мезгілде қабылдаған жағдайда теофиллин дозасын азайтып, оның сарысудағы деңгейін бақылап отыру қажет
  • дигоксинмен, оның сіңірілуін және сарысудағы концентрациясын арттырады
  • циклоспоринмен, оның концентрациясын арттырады және оның нефроуыттылығын күшейтеді
  • карбамазепинмен, эритромицин оның бауырдағы метаболизмін төмендетуге қабілетті. Екі препаратты да бір мезгілде қабылдаған жағдайда карбамазепин дозасын 50% дейін төмендету қажет болуы мүмкін
  • фенитоин, альфентанил, метилпреднизол немесе бензодиазепиндермен, олардың уыттылығын күшейтуі мүмкін
  • I топтың аритмияға қарсы препараттарымен (дизопирамид, хинидин, прокаинамид), эритромицинмен бір мезгілде емдеу кезінде QT аралығының ұзаруы және қарыншалық тахикардияның пайда болу қауіптілігі дамуы мүмкін
  • цизапридпен, қан сарысуындағы цизаприд концентрациясының жоғарылауына алып келеді, бұл ЭКГ-да QT аралығының ұзаруына және қарыншалық жүрек ырғағы бұзылуының дамуына әкелуі мүмкін
  • терфенадинмен және астемизолмен, олардың қандағы деңгейін арттырады, бұл жүрек ырғағының ауыр бұзылуларына себеп болуы мүмкін.
Бұдан басқа, Эритромицинді мыналармен бір мезгілде қабылдау:
  • ішуге арналған контрацептивтік дәрілермен, олардың тиімділігін азайтады және гепатоуыттылығының даму қаупін арттырады
  • қанның ұюын төмендететін препараттармен (мысалы, варфарин, аценокумарол), әсіресе, егде жастағы емделушілерде протромбин уақытын ұзартуы және қан кетудің пайда болу қаупін арттыруы мүмкін. Эритромицинді қан ұюын азайтатын басқа препараттармен бір мезгілде қабылдағанда протромбин уақытын ұдайы қабылдау қажет
  • эрготаминмен немесе дигидроэрготаминмен, қан тамырларының түйілуімен көрініс беретін жедел уыттылыққа әкелуі мүмкін
  • колхицинмен бірге қолданылатын эритромицин оның уыттылығын арттыруы мүмкін.

Передозировка эритромициным в таблетках

В случае приема препарата в дозе большей, чем рекомендована, необходимо немедленно обратиться к врачу.

Симптомы: нарушения слуха, выраженные желудочно-кишечные расстройства (тошнота, рвота, понос).

Лечение: отмена препарата, симптоматическое лечение, мониторинг основных жизненных функций (дыхание, пульс, давление крови). Эритромицин не выводится из организма при перитонеальном диализе и гемодиализе.
Препаратты ұсынылуынан көбірек дозада қабылдаған жағдайда дереу дәрігерге қаралу қажет.

Симптомдары: естудің нашарлауы, айқын асқазан-ішектік бұзылыстар (жүрек айну, құсу, іш өту).

Емі: препаратты тоқтату, симптоматикалық емдеу, негізгі тіршілік функцияларына (тыныс алу, тамыр соғысы, қан қысымы) мониторинг жасау. Эритромицин перитонеальді диализ және гемодиализ кезінде организмнен шығарылмайды.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Эритромицин неустойчив в кислой среде, поэтому применяется в форме таблеток, покрытых оболочкой. Эта форма, предохраняя препарат от дезактивации желудочным соком, приводит однако к более слабому и неполному всасыванию из пищеварительного тракта, с индивидуальными отличиями. Присутствие пищи в желудке уменьшает абсорбцию препарата.

Эритромицин после приема внутрь, в дозе 250 мг или 500 мг, достигает максимальной концентрации в сыворотке крови, составляющей соответственно 0,3-0,4 мг/л и 0,3-1,9 мг/л, через 2-4 часа. Концентрация препарата в сыворотке крови у женщин обычно больше чем у мужчин. Период полувыведения составляет от 1 до 2 часов, а терапевтическая концентрация удерживается приблизительно в течение 6 часов. У лиц с почечной недостаточностью период полувыведения удлиняется до 6-8 часов.

С белками крови эритромицин связывается приблизительно на 70%.

Эритромицин хорошо проникает в большинство тканей и органов. В среднем ухе и небных миндалинах достигает концентраций, близких к концентрациям, достигаемым в сыворотке крови. Высокие терапевтические концентрации препарата наблюдаются также в плевральной и перитонеальной жидкостях. Эритромицин проходит через плацентарный барьер и проникает в материнское молоко. Обладает также способностью проникать внутрь клеток. Не проходит через гематоэнцефалический барьер и не проникает в суставную жидкость. Эритромицин индуцирует активность микросомальных ферментов ответственных, в частности, за его собственный метаболизм. В печени препарат частично инактивируется в результате деметилирования. Эритромицин выводится в неизмененном виде, главным образом с желчью и калом и только 2,5% с мочой.

Эритромицин не выводится из организма при проведении перитонеального диализа и гемодиализа.
Эритромицин қышқыл ортада төзімсіз, сондықтан қабықпен қапталған таблеткалар түрінде қолданылады. Бұл түрі препаратты асқазан сөлімен дезактивацияланудан қорғап, алайда, жекеше ерекшеліктерімен асқазан-ішек жолынан өте әлсіз және толық емес сіңуіне алып келеді. Асқазанда тамақтың болуы препарат сіңірілуін азайтады.

Эритромицин 250 мг немесе 500 мг дозада ішке қабылданғаннан кейін 2-4 сағаттан соң қан сарысуындағы, тиісінше, 0,3-0,4 мг/л және 0,3-1,9 мг/л ең жоғары концентрациясына жатады. Қан сарысуындағы препарат концентрациясы әйелдерде, әдетте, ерлердегіден көбірек. Жартылай шығарылу кезеңі 1 сағаттан 2 сағатқа дейін құрайды, ал емдік концентрациясы шамамен 6 сағат бойы сақталып тұрады. Бүйрек жеткіліксіздігі бар тұлғаларда жартылай шығарылу кезеңі 6-8 сағатқа дейін ұзарады.

Қан ақуыздарымен эритромицин шамамен 70% байланысады.

Эритромицин тіндер мен ағзалардың көпшілігіне жақсы өтеді. Ортаңғы құлақта және таңдай бадамша бездерінде қан сарысуында жететін концентрацияларына жақын концентрацияларға жетеді. Препараттың жоғары емдік концентрациялары плевралық және перитонеальді сұйықтықтарда ғана байқалады. Эритромицин плаценталық бөгет арқылы өтіп, ана сүтіне енеді. Жасушалар ішіне өту қабілетіне де иелік етеді. Гематоэнцефалдық бөгет арқылы өтпейді және буын сұйықтығына енбейді. Эритромицин микросомалық ферменттердің белсенділігін, атап айтқанда, оның өзіндік метаболизміне жауапты белсенділігін индукциялайды. Бауырда деметилдену нәтижесінде препарат белсенділігі ішінара жойылады. Эритромицин өзгермеген күйде, ең алдымен, өтпен және нәжіспен және 2,5% ғана несеппен шығарылады. Эритромицин перитонеальді диализ және гемодиализ жүргізгенде организмнен шығарылмайды.

Фармакодинамика

Эритромицин относится к группе макролидных антибиотиков. Проявляет бактериостатическое действие, механизм которого основан на блокировании биосинтеза белков в бактериальных клетках путем связывания с субъединицей 50S рибосомы.

Эритромицин в условиях in vitro действует на:

грамположительные бактерии
Listeria monocytogenes, Corynebacterium diphtheriae, Staphylococcus spp., Streptococcus spp. (в том числе Enterococcus spp.);

грамотрицательныe бактерии
Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Legionella pneumophila, Moraxella catarrhalis, Bordetella pertussis, Campylobacter spp., Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Treponema pallidum, Chlamydia spp., Clostridium spp.

Эрадикация большинства штаммов Haemophilus influenzae наблюдается только при высоких концентрациях эритромицина.

Эритромицин неэффективен при лечении инфекций вызванных грибами, вирусами, дрожжами.
Эритромицин макролидтік антибиотиктер тобына жатады. Механизмі 50S рибосома суббірлігімен байланысу жолымен бактериялық жасушалардағы ақуыздар биосинтезін бөгеуге негізделген бактериостатикалық әсер танытады.

Эритромицин in vitro жағдайларында мыналарға әсер етеді:

грамоң бактерияларға
Listeria monocytogenes, Corynebacterium diphtheriae, Staphylococcus spp., Streptococcus spp. (соның ішінде Enterococcus spp.);

грамтеріс бактерияларға
Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Legionella pneumophila, Moraxella catarrhalis, Bordetella pertussis, Campylobacter spp., Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Treponema pallidum, Chlamydia spp., Clostridium spp.

Көптеген Haemophilus influenzae штамдарының эрадикациясы эритромициннің жоғары концентрацияларында ғана байқалады.

Эритромицин зеңдер, вирустар, ашытқылар туғызған жұқпаларды емдеуде тиімсіз.

Упаковка и форма выпуска

По 16 таблеток в контурной ячейковой упаковке из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой. По 1 контурной ячейковой упаковке вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку картонную.
16 таблеткадан поливинилхлоридті үлбірден және алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. 1 пішінді ұяшықты қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынады.